11 Mart 2013 Pazartesi

ardından


Güzel günler bizi bekler mi gerçekten...? Daha ne kadar iyimser olmaya çalışabilirim ki şu hayatta... daha ne kadar umut etme oyunu oynayabilirim kendimle...
Ne kadar yaşıyormuş gibi yapabilirim?
Sen yanımda yokken ve ben, her gün buna lanet ederken, daha ne kadar elimdekilere şükredebilirim....?
Daha ne kadar yürüyebilirim tek başıma... ne kadar tutabilirim başkasının elini.. ne kadar bakabilirim başka bir çift göze...
Ne kadar dayanabilirim mesela yarım nefes almaya... Daha ne kadar sürer bu işkence...
Ne zaman biter tüm bu eziyetler.. tüm bu acılar, ızdıraplar...
Ya da ne zaman biteceğini düşünmekten ne zaman bıkarım acaba? Ne zaman kabul ederim aslında hiç bitmeyeceğini...
Daha ne kadar mücadele edebilirim kendimle.. seninle.. ve hayatla..
Ne kadar paylaşabilirim yalnızlığımı saçma sapan kalabalıklarla...
Ne kadar daha içersem unuturum mesela seni? 
Ya da ne zaman alkolden medet ummaktan vazgeçebilirim...
Olmak istemediğim yerlerde, olmak istemediğim insanlarla daha ne kadar şen kahkahalar atmaya çalışabilirim...?
Ya da..... ne zaman kabul ederim bir daha asla gelmeyeceğini....?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder