9 Mart 2013 Cumartesi

siyah..

Yüzünü aklıma getirmeye çalışıyorum zaman zaman... kulaklarımda o çok sevdiğim kahkahan çınlıyor... sesin yenik düşüyor zamana... ben, sesin ile birlikte yok oluyorum... 
Tüm anlamlar anlamını yitiriyor... tüm güzellikler, karanlıklara dönüşüyor ansızın...
Hafızamı zorluyorum... direniyorum... unutmamak için hayatımda bıraktığın izlerin üzerinden gidiyorum her gün.. her gün içimden tekrar ediyorum adını bir kez.... 
Bir kez, gözlerini hayal ediyorum sonra...
geçip giden yıllara inat, her gün oynuyorum bu oyunu... kan revan içindeyim... avaz avaz bağırmak, içim çıkına kadar ağlamak istiyorum bu acı veren oyunun ardından.. hayatımda ki o eksilip giden tadı bir daha asla alamayacağımı biliyorum...
Mis gibi kokan çiçeklerden uzak duruyorum mesela... güzel havalarda, yorganı kafama çekip, bütün gün uyuyorum... güneşe de kızgınım... birlikte geçiremediğimiz o güneşli günlere de ...
yağmuru desen... çoktan çıkardım hayatımdan..seninle sırılsıklam olamayacağım ki bir daha.. ne anlamı var ki yağmanın...
sessizliğe kızıyorum... çok fazla sese kızıyorum...müzik desen kavramını, anlamını çıkardım hayatımdan... sanki aklımdan çıktığın varmış gibi.. bir de en ufak bir tını da içimi bir sis bulutu kaplıyor onun yüzünden...
şaka değil... yıllar geçti üzerinden.. sen benim varlığımı bile unuttun çoktan...biliyorum.. 
ben yine de her sabah seninle uyanıp, her akşam seninle uyuyorum...
bir tek sana kızmıyorum... kızamıyorum...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder