15 Mart 2015 Pazar

Ne kadar uzun zaman oldu..
Ve aslında o kadar uzundu ki günler. . Her geçen dakikasında saymama rağmen. . Bu kadar uzak kaldım yazmaktan..
Çünkü kendimden uzaklaştım . . Saçma sapan hayat kosusturmasinin içinde bende kayboldum . . Kendimi unuttum. YoK saydim
ne düşündüğümü , ne hissettiğini düşünmeyi bir kenara bıraktım. . Yok ettim kendimi...
kaybolduM. ..
yaptığım işin hayatımı ele geçirmesine izin verdim.. bir köşeye çekilmiş sadece oluruna bıraktım hayatımı. ..
Tıpkı olmaktan korktuğum insanlar gibi olup çıktım sonunda...
başka biri oldum..
büyüdüm, sıradanlaştım ve aptallastiM
ne kadar yazık. ..
kendimden kaçmak ve çıkar yol aramayi bir kenara bırakmaktan günler birbiri ardına geçip gitti işte
ve ben, kendimden uzak, kendime yabancı öylece duruyorum
Ne kadar saçma ve ne kadar acı. ..
şimdi... şimdi yine köşeye sıkıştım..
kafam karmakarışık  ve ben yine depresyonlardayim
ne yapacağını bilemez kendini evi ile işi arasına hapse bir böcek gibi yaşıyorum
yeniden başlamak için Ne yapmam gerekli bilmiyorum. ..
cesareti var mı bilmiyorum
ve korkuyorum
olacaKardan. Yeni başlangıçlardan, yeni kayıplar vermekten, birini hiç hakettiği halde kırmaktan ve kaçmaktan ...
ne yapmam gerektiğini bilmemekten ... çok korkuyorum ...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder